مرا بخوان

با اندوهٍ پیدای چشم هایت

با خستگی های نا پیدای دلت

تا بدانم

در کدام پروانگی زخم خورده ای؟

که جای پای تردید

از نگاهت دور نمی شود

و بدانم

چگونه در عمیقٍ تیره ی اندیشه ات

به باور بنشانم

که عشق

اعتبار عالم است

و عاشق

زیباترین دلبستگیٍ نفس کشیدن زمین

مرا بخوان

و بگو

در کدام فصل حادثه

عاشق خواهی شد

که من بیقرارٍ شکفتنم.